یکی از مهمترین جاذبه های توریستی استانبول Dolma Bahche (دلمه باغچه) یا همون کاخ آتاتورک هست. البته بنای کاخ متعلق به پادشاهان عثمانی هست اما به دلیل اینکه کمال مصطفی پاشا (رهبر انقلاب ترکیه ملقب به آتاتورک) در دورۀ نخست وزیری (پیش از انقلاب) و بعدها سه ماه پایانی عمرش رو در این کاخ گذرونده، به کاخ آتاتورک هم مشهوره.
سلطان عبدالحمید پس از آنکه در سال 1839 به تخت نشست به دنبال احداث کاخی برآمد که بتواند در طول سالن در آنجا اقامت کند. ساختمان این کاخ که دلمه باغچه سرای نام گرفته و تحت تأثیر معماری اروپا به سبک رنسانس و باروک ساخته شده بود و در سال 1853 به پایان رسید و برای تزئینات آن حدود 4 میلیون طلا صرف شد!!!
تابلو های نقاشی، چهل چراغها و ظروف چینی، دلمه باغچه سرای را به صورت یک موزه هنری درآورده است.
جلوی در ورودی کاخ یک سرباز مثل مجسمه ایستاده و هیچ حرکتی نمیکند.پشت سرش هم یک سرباز دیگر ایستاده تا نگذارد کسی دست به سرباز نگونبخت مجسمه ای بزند.
درون کاخ شامل ٣ بخش اداری-حرمسرا و سالن مرتبط بین آنهاست.بازدید از بخش اداری شروع میشود.روی پارکتهای کفپوش که راه میرویم قرچ قرچ صدا میدهند چون فضای زیر پای ما خالی است و درواقع ما داریم روی آب راه میرویم!!!!به همین دلیل هم درون کاخ از وسایل بسیار سنگین چوبی مثل بوفه ها و میزهای بزرگ خبری نیست تا لطمه ای به استحکام ساختمان نخورد.دیوارهای اطاقها و سالنها پر از تابلوهای نفیس است که بسیاری از آنها هدیه سلاطین و دولتمردان کشورهای دیگر به دولت عثمانی و بعدا به آتاتورک بود.بعد از بخش اداری وارد سالن سفرا میشویم که بزرگترین سالن قصره.سفرا اینجا منتظر مینشستند تا به حضور سلطان شرفیاب شوند.در ۴ طرف اطاق ۴ شومینه وجود دارد که بالای آنها آینه های قطعه قطعه شده کنار هم چیده شده تا هم نور را بهتر در اطاق منعکس کنند و هم گرمای هر شومینه شیشه های آینه ها را نشکند.
این کاخ در حاشیه و به موازات کانال بزرگ آبی قرار گرفته است به خاطر همین منظره روح نواز دریا از تمام پنجره های کاخ دیده میشود.
تاقی که آتاتورک روزهای پایانی عمرش رو در اون گذروند به همون شکل باقی مونده. حتی ساعت کنار تختش همونی هست که استفاده می کرد و ساعت روی ۹ و ۱۰ دقیقه (ساعت مرگ آتاتورک) خوابیده.
عکس با کیفیت از کاخ دلمه باغچه
